هزار برق ز خاکسترم پرافشانست

ز خوابگاه عدم تا سری برآرم سوخت

ز تخته پاره ام ناخدا چه می پرسی

فلک کشید زگرداب و برکنارم سوخت

کدام شعله به این رنگ بیقرارم سوخت

شهید ناز تو پروانه کرد عالم را

چها نسوخت چراغی که بر مزارم سوخت