صد نفس باید به تحقیق پر پروانه سوخت

دود هم دستی به دامان شرار ما نزد

آخر از بی ریشگی در مزرع ما دانه سوخت

تا سواد سطری از رمز وفا روشن شود

عالمی بیدل به حرف یکدگر آرام باخت

غفلت ما هم دماغ خواب در افسانه سوخت