یک سحر تا نقش بندم صد چمن رنگم شکست

شب که حیرت با خیالت طرح قیل و قال ریخت

همچو شمع از پیکرم یکسر زبان لال ریخت

تا به پروازی رسم اندیشه چندین بال ریخت

همچو دل آیینه وهمی به دست افتاده است

می توان از لاف هستی یک جهان تمثال ریخت