موی از مجنون به چندین شانه نشکست و نریخت

آه از آن روزی که استغنای غیرت زای عشق

خاک صحرا برسر دیوانه نشکست ونریخت

سعی سر چنگ ملامت چاره ای سودا نکرد

مجلس می شیشه و پیمانه ای بسیار داشت

هیچ کس چون محتسب مستانه نشکست و نریخت

در بر این انجمن رنگی نگردانید شمع