مجلس می شیشه و پیمانه ای بسیار داشت

خاک صحرا برسر دیوانه نشکست ونریخت

سعی سر چنگ ملامت چاره ای سودا نکرد

موی از مجنون به چندین شانه نشکست و نریخت

هیچ کس چون محتسب مستانه نشکست و نریخت

در بر این انجمن رنگی نگردانید شمع

تا قیامت هم پرپروانه نشکست و نریخت