ز دست نیستی جزنیستی چیزی نمی آید

به گردون برده است از یک نفس سحر سحرخندت

زمینگیری به رنگ سایه باید مغتنم دیدن

چه خواهی دید اگر در خانه خورشید خوانندت

کجایی چیستی آخرکه آگاهی دهد پندت

خرابات تعین بر حبابت خنده ها دارد

سبو بر دوش اوهامی هوا پرکرده آوندت