به گردون برده است از یک نفس سحر سحرخندت

ز خودگریک قلم جستی ز وهم جزو وکل رستی

تعلقها نفس واری ست کاش از دل برآرندت

دماغ فرصت این مقدار بالیدن نمی خواهد

زمینگیری به رنگ سایه باید مغتنم دیدن

چه خواهی دید اگر در خانه خورشید خوانندت

ز دست نیستی جزنیستی چیزی نمی آید