بگذری زین نردبانها تا رسی بر منظرت

ما و من گم گشت هرگه خواب شد همبسترت

بیضه عنقاست سر در زیر بالین پرت

اوج همت تا نفس باقی ست پستی می کشد

ای حباب از صفر اوهام اینقدر بالیده

یک نفس دیگر بیفزا گر نیاید باورت

آتش این کاروان در هیچ حال آسوده نیست