ربختی در خاک اگر لبریزکردی ساغرت

کاش از این هستی صدای الرحیلی بشنوی

می کشد هر صبح چندین پنبه ازگوش کرت

ای می مینای عشرت از تکلف پر منال

زین دبستان معنی جمعیتت روشن نشد

چون سحر از بس پریشان بود خط مسطرت

سر به زانو دوختن آنگه خیال محرمی