بیرنگی نقاش ز حیرانی صورت

با دلق کهن سازکه در ملک تعین

در خانه آیینه نیفتاد عبورت

در پرده نیرنگ خیال آینه دارد

تدبیر به تسلیم فکن مصلحت این است

کاری اگر افتاد به تقدیر غیورت

انجام تو آغاز نگردد چه خیالست