ناله ام ، آیینه تمثال من لوح هواست

در طریق جستجو هر نقش پایم قبله ای ست

غرقه این بحر را، هر موج، محراب دعاست

می توان کردن ز بیرنگی سراغ هستی ام

زین کدورت رنگ بنیادی که داری در نظر

سایه می بینی نمی فهمی که نورت زیرپاست

منت صیقل به صد داغ کدورت خفتن است