می توان کردن ز بیرنگی سراغ هستی ام

چون رگ گل شانه هم انگشت در رنگ حناست

در طریق جستجو هر نقش پایم قبله ای ست

غرقه این بحر را، هر موج، محراب دعاست

ناله ام ، آیینه تمثال من لوح هواست

زین کدورت رنگ بنیادی که داری در نظر

سایه می بینی نمی فهمی که نورت زیرپاست