بی خمیدن از زمین نتوان گهر برداشتن

ورنه یک گام از خو دت آن سو جهان کبریاست

شبنم این باغ مژگانی ندارد در نظر

گر تو برخیزی ز خود برخاستنهایت عصاست

آنچه بردارد دلت زین خاکدان قد دوتاست

نقص بینایی ست کسب عبرت از احو ال مرگ

چشم اگر باشد غبار زندگی هم توتیاست