شکست این حباب آغوش دریاست

زبان لال است ، حیرانم جه می گفت

طلب خون شد نمی دانم چه می خواست

مشو غافل ز رمز هستی من

بساط حیرت آیینه داریم

جبین عجز فرش خانه ماست

نه تنها ما و تو داغ جنونیم