هستی کلفت قفس نیست صفابخش کس

لیک نپرسید کس خانه عبرت کجاست

بسکه تلاش جنون جام طلب زد به خون

آبله پا کنون کاسه دست گداست

در سر راه نفس آینه بخت آزماست

قافله حیرت است موج گهر تا محیط

ای امل آوارگان صورت رفتن کجاست