زاهد از سیرگلستان حقیقت عاری ست

بیخودیها نفس بال و پر عجز نواست

یک جهان فضل و هنر خاک ره آگاهی ست

جوهر آینه ها فرش گلستان صفاست

کور را تار نظر صرف سرانگشت عصاست

کثرت آباد جهان جوش گل یکرنگی است

پرده چشم غلط بین تو محجوب خطاست