بیخودیها نفس بال و پر عجز نواست

می کند ناز تو بر اهل نظر منع نگاه

جلوه و آینه محروم لقا، ر سم کجاست

مطرب بزم ادب ساز وفا شور دل است

یک جهان فضل و هنر خاک ره آگاهی ست

جوهر آینه ها فرش گلستان صفاست

زاهد از سیرگلستان حقیقت عاری ست