کثرت آباد جهان جوش گل یکرنگی است

جوهر آینه ها فرش گلستان صفاست

زاهد از سیرگلستان حقیقت عاری ست

کور را تار نظر صرف سرانگشت عصاست

پرده چشم غلط بین تو محجوب خطاست

نیست مانند سحر گرد من اسباب زمین

یک قلم بال پریشان نفس جزو هواست