پرده چشم غلط بین تو محجوب خطاست

زاهد از سیرگلستان حقیقت عاری ست

کور را تار نظر صرف سرانگشت عصاست

کثرت آباد جهان جوش گل یکرنگی است

نیست مانند سحر گرد من اسباب زمین

یک قلم بال پریشان نفس جزو هواست

زندگی رنج جفاهای تمنا بوده ست