کس رایگان نچید گل از باغ اعتبار

مانند سایه جبهه ما محو نقش پاست

بنیاد ما چو غنچه طلسم هوای توست

تا سر بجاست بوی خیال تو مغز ماست

آب عقیق و نشئه می نیز خونبهاست

عارف شکست رنگش از آگاهی ست و بس

بوی رسیدگی به ثمر سیلی جفاست