عارف شکست رنگش از آگاهی ست و بس

تا سر بجاست بوی خیال تو مغز ماست

کس رایگان نچید گل از باغ اعتبار

آب عقیق و نشئه می نیز خونبهاست

بوی رسیدگی به ثمر سیلی جفاست

آن کیست فکر بی بری از پاش نفکند

از سایه سرو نیز درین بوستان دوتاست