بی تو صبحم شام مرگ و شام من روز جزاست

دستگاه از سجده حق مانع دل می شود

دانه را گردنکشی سرمایه نشو و نماست

دوزخ نقد است دور از وصل جانان زیستن

شوق می بالد خیال ماحصل منظور نیست

جستجو بی مقصداست وگفتگو بی مدعاست

در عدم هم کم نخواهد گشت بیدل وحشتم