عمرها شد کز تمنای بهار جلوه ات

از خجالت غنچه را پیراهن خوبی قباست

نی همین آشفته ای چون زلف داری روبه رو

همچو کاکل نیز یک جمع پریشان در قفاست

بلبلان را درچمن هر برگ گل دست دعاست

کشته تیغ تمنا را درین گلزار شوق

همچو گل یک خنده زخم شهادت خونبهاست