که تو نیافتنی و نیافتن همه راست

کجاست غیر جز اثبات ذات یکتایی

تویی در آینه دارد منی که از تو جداست

همین تو،هم وجدان دلیل محرومیست

ز دستگیری خلق اینقدر زمینگیرم

عصا گر نتوان یافت می توان برخاست

ز بس گذشته ام از عرض کارگاه هوس