کجاست غیر جز اثبات ذات یکتایی

چو اشک وحشت ما را هجوم آبله پاست

تو ساکنی و روان است اراده مطلق

به هر کنار که کشتی رود قدم دریاست

تویی در آینه دارد منی که از تو جداست

همین تو،هم وجدان دلیل محرومیست

که تو نیافتنی و نیافتن همه راست