یاد زلفت گر نباشد دل تپش آواره نیست

سرمه خط که امشب نور چشم کوکب است

تشنگان وادی امید را ترکن لبی

ای که جوش چشمه خضرت به چاه غبغب است

طایر ما را پریشانی ز پرواز شب است

مدت بیماری امکان که نامش زندگی ست

یک نفس تحریک نبض وی شررگرد تب است