عالمی در جستجوی راحت از خود رفته است

آنکه ما راکرد با ما آشنا زنجیرپاست

بر بساط پایه وهم آنقدر تمکین مچین

سلطنت را سایه بال هما زنجیر پاست

می روم من هم ببینم ناکجا زنجیر پاست

بیخودان اول قدم زین عرصه بیرون تاختند

ای جنون رحمی که ما را هوش ما زنجیرپاست