بیدل از توصیف زلف وکاکل این گلرخان

می روم من هم ببینم ناکجا زنجیر پاست

بیخودان اول قدم زین عرصه بیرون تاختند

ای جنون رحمی که ما را هوش ما زنجیرپاست

مقصد ما طوق گردن مدعا زنجیرپاست