این است اگر حقیقت اسباب اعتبار

موج و حباب چشمه آیینه حیرت است

ما را که بستن مژه باشد دلیل هوش

چشم گشاده آینه خواب غفلت است

نگذشتنت ز هستی موهوم همت است

زبن عبرتی که زندگیش نام کرده اند

تا سر به زیر خاک ندزدی خجالت است