نگذشتنت ز هستی موهوم همت است

ما را که بستن مژه باشد دلیل هوش

چشم گشاده آینه خواب غفلت است

این است اگر حقیقت اسباب اعتبار

زبن عبرتی که زندگیش نام کرده اند

تا سر به زیر خاک ندزدی خجالت است

بر دوش عمر چندکشی محمل امل