بر دوش عمر چندکشی محمل امل

نگذشتنت ز هستی موهوم همت است

زبن عبرتی که زندگیش نام کرده اند

تا سر به زیر خاک ندزدی خجالت است

ای بیخبر شرر چقدر رام فرصت است

عام است بسکه نسبت بی ربطی جهان

مژگان به خواب اگر به هم آری غنیمت است