جز فضولیهای تو در ملک حق باطل کجاست

از تپیدن های دل عمریست می آید به گوش

کای حریفان آشیان راحت بسمل کجاست

غیر جو افتاده ای ، ای غافل از خود شرم دار

آبیاریهای حرص اوهام خرمن می کند

هرکجاکشتی نباشد جلوه گر حاصل کجاست

چون نفس عمریست در لغزش قدم افشرده ایم