چو چشم آینه حیرت سراغ نیرنگیم

که گرد محملم و ناله درا اینجاست

خوش آنکه سایه صفت محو آفتاب شویم

که سخت نامه سیاهیم و عفوها اینجاست

ز خویش رفته جهانی و نقش پا اینجاست

غبار رفته به باد سحر به گوشم گفت :

که خلق بیهده جان می کند، هوا اینجاست