جز همان چاک گریبان رهنمایی برنخاست

سخت بی رنگ است نقش وحدت عنقایی ام

جستجوها خاک شد گردی ز جایی برنخاست

اشک مجنونم که تا یاسم ره دامان گرفت

هرکه ازخودمی رودمحمل به دوش حسرت است

گرد ما واماندگان هم بی هوایی برنخاست

جزنفس در ماتم دل هیچ کس دستی نسود