خاطر ما شکوه ای از جور گردون سر نکرد

دیده ام را یک مژه دست دعایی برنخاست

دهر اگر غفلت رواج جهل باشد باک نیست

جلوه ها بیرنگ بود آیینه رایی برنخاست

بارها بشکست و زین مینا صدایی برنخاست

گر زمین برخیزد از جا نقش پا افتاده است

زین طلسم عجز چون من بی عصایی برنخاست