زهر در عالم خود صاحب تریاک خود است

گردباد از نفس سوخته دامی دارد

صید این بادیه در حلقه فتراک خود است

ضرر و نفع جهان است به نسبت ورنه

دل به خون می تپد از شوخی جولان نفس

موج بیتابی این بحر ز خاشاک خود است

شعله را سجده گهی نیست چو خاکستر خویش