چشمه آیینه گر خاشاک درد جوهر است

ای حباب بیخبر از لاف هستی دم مزن

صرف کم دارد نفس را آنکه آبش بر سر است

دستگاه کلفت دل نیست جز عرض کمال

اهل دنیا عاشق جاهند از بی دانشی

آتش سوزان به چشم کودک نادان زر است

مرگ ظالم نیست غیر از ترک سودای غرور