کز هزاران عقده ام یک عقده سودا، سر است

مهر خاموشی ست چون آیینه سرتا پای من

گر به عرض گفتگوآیم زبانم جوهر است

این معما جز دم تیغ تو نگشایدکسی

می خروشد عشق واز هم می گدازد پیکرم

نعره شیر، این نیستان را، به آتش رهبر است

گر مرا اسباب پروازی نباشدگو مباش