خواری دیوان دهر عزت ما بیش کرد

دعوی پروازها در خور بال و پر است

عرض هنر می دهد دل ز خم و پیچ آه

آینه داغ اگر دود کشد جوهر است

فرد چو باطل شود سر ورق دفتراست

چند زند همتم فال بنای امل

رشته نومیدیی دارم و محکم تر است