رشته نومیدیی دارم و محکم تر است

خواری دیوان دهر عزت ما بیش کرد

فرد چو باطل شود سر ورق دفتراست

چند زند همتم فال بنای امل

ناله ز هر جا دمد، بی خلش درد نیست

زخمه رگ ساز را تیزتر !ز نشتر است

اهل دل آتش دم اند، بین که به روی محیط