ناله ز هر جا دمد، بی خلش درد نیست

فرد چو باطل شود سر ورق دفتراست

چند زند همتم فال بنای امل

رشته نومیدیی دارم و محکم تر است

زخمه رگ ساز را تیزتر !ز نشتر است

اهل دل آتش دم اند، بین که به روی محیط

آبله های حباب از نفس گوهر است