نیست گرداب صفت آرامم

ناله ما نفس بیمار است

دردگل کرد زکفر و دین شد

سبحه اشک مژه ، زنار است

سرنوشتم به خط پرگار است

از نزاکت سخنم نیست بلند

از صدا ساغرگل را عار است