سرنوشتم به خط پرگار است

دردگل کرد زکفر و دین شد

سبحه اشک مژه ، زنار است

نیست گرداب صفت آرامم

از نزاکت سخنم نیست بلند

از صدا ساغرگل را عار است

غافل از عجز نگه نتوان بود