غافل از عجز نگه نتوان بود

سرنوشتم به خط پرگار است

از نزاکت سخنم نیست بلند

از صدا ساغرگل را عار است

آسمانها گره این تار است

نکشد شعله سر از خاکستر

نفس سوختگان هموار است