نکشد شعله سر از خاکستر

از صدا ساغرگل را عار است

غافل از عجز نگه نتوان بود

آسمانها گره این تار است

نفس سوختگان هموار است

بیدل از زخم بود رونق دل

خنده گل نمک گلزار است