سر سودایی سامان به گریبان بار است

از کج اندیشی دل وضع جهان دلکش نیست

غم تمثال مخور آینه ناهموار است

بر تعین زده ای زحمت تحقیق مده

در بهاری که سر و برگ طرب رنگ فناست

دست بر سر زدنت به زگل دستار است

ادب آموز هوستازی غفلت پیری ست