فروغ مهر نیفتد در آب ، دشوار است

ز دهر نقد تو جز پیچ وتاب دشوار است

خیال ، گو مژه بربند، خواب دشوار است

دل گداخته دعوتسرای جلوه اوست

مگر به قدر شکستن توان به خود بالید

وگرنه وسعت ظرف حباب دشوار است

ز اهل حال مجویید غیر ضبط نفس