مگر به قدر شکستن توان به خود بالید

خیال ، گو مژه بربند، خواب دشوار است

دل گداخته دعوتسرای جلوه اوست

فروغ مهر نیفتد در آب ، دشوار است

وگرنه وسعت ظرف حباب دشوار است

ز اهل حال مجویید غیر ضبط نفس

که لاف دانش و فهم ازکتاب دشوار است