کدام صبح که شامی نخفته در شغلش

خوشم که خنده مینای می نمکریز است

زجنبش مژه بر ضبط اشک می لرزم

که زخمه رگ این ساز نشتر تیز است

صفای طینت امکان کدورت آمیز است

هزار سنگ شرر گشت و بال ناز افشاند

هنوز سعی گداز من آبروریز است