بر در دل ز ادب سجده کن آواز مده

طورافتادگی نقش قدم ، پیش و پس است

وضع مرغان گرفتار خوشم می آید

ورنه مژگان صفتم بال برون قفس است

صاحب خانه آیینه ما هیچکس است

ترک هستی ست درین باغ طراوت بیدل

شبنم صبح همین شستن دست ازنفس است